Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»

Красавік адзначыўся першымі крокамі ў накірунку дэаскалацыі палітычнага канфлікту паміж беларускімі ўладамі і Еўрапейскім Саюзам, у выніку якога былі адпушчаны на волю двое палітычных зняволеных – экс-кандыдат у прэзідэнты Андрэй Саннікаў і ягоная давераная асоба Дзмітрый Бандарэнка.

“Чарнобыльскі шлях” насіў мірны характар, нягледзячы на праявы гвалту з боку невялікай колькасьці яго ўдзельнікаў. Таксама з боку міліцыі мелі месца беспадстаўныя затрыманьні ўдзельнікаў акцыі. Гэта з’яўляецца недапушчальным і сведчыць, што падчас акцыі незаконна абмяжоўвалася права грамадзян на мірныя сходы.

На працягу сакавіка сітуацыя з правамі чалавека моцна залежала ад знешнепалітычнай кан’юнктуры. Нявырашанасць праблемы палітычных зняволеных паглыбляла комплексны крызіс паміж беларускімі ўладамі і Еўрапейскім Саюзам: нежаданне афіцыйнага Мінска ўстраняць асноўную прычыну канфлікту сутыкнулася з цвёрдай і паслядоўнай пазіцыяй ЕС.

На дадзеным масавым мерапрыемстве знаходзіліся 4 назіральнікі з пасьведчаньнямі, пра якіх было загадзя папярэджана ГУУС Менгарвыканкама. Па выніках назіраньня і запаўненьня тэматычнай анкеты, можна адзначыць наступныя моманты:

Адсутнасць пазітыўных зменаў у сферы правоў чалавека, і найперш нявырашанасць праблемы палітычных зняволеных, на працягу лютага знаходзіліся ў цэнтры палітычных дачыненняў ЕС з беларускімі ўладамі. Сітуацыя з асноўнымі правамі і свабодамі заставалася крытычна кепскай.

У студзені стан правоў чалавека ў Беларусі заставаўся крытычным. У месцах пазбаўлення волі знаходзіліся 15 палітвязняў, асуджаных за сваю палітычную і грамадскую дзейнасць. Назіралася далейшае звужэнне магчымасцяў рэалізацыі свабоды мірных сходаў, свабоды асацыяцыяў і свабоды слова.

Праваабрончы цэнтр “Вясна” прызнае наяўнасьць у Беларусі палітычных вязьняў - асобаў, якія незакона пазбаўлены Свабоды за свае палітычныя перакананьні, і патрабуе іх неадкладнага вызваленьня.

Пра правы чалавека ў Беларусі гавораць ужо шмат стагодзьдзяў. Але да сёньняшняга дня праблемы асабістай свабоды й вальнадумства застаюцца актуальнымі для беларусаў. У неспрыяльных, нават небясьпечных умовах беларускія праваабарончыя арганізацыі працягваюць сваю дзейнасьць.

Асамблея НДА, “Беларускі Хельсінкскі камітэт”, Праваабарончы цэнтр "Вясна" і Цэнтр прававой трансфармацыі падрыхтавалі адмысловы аналіз зменаў і дапаўненняў, прапанаваных да ўнясення ў заканадаўства Рэспублікі Беларусь.

Ад моманту свайго стварэньня ў 1996 годзе праваабарончая арганізацыя “Вясна 96”, а затым і праваабарончы цэнтр “Вясна”, метадычна і бязлітасна перасьледваліся беларускімі ўладамі. Праз затрыманьні , збіцьцё, ператрусы, арышты і штрафы прайшлі ўсе сябры гэтай арганізацыі. Поўны пералік фактаў перасьледу заняў бы не адзін дзесятак старонак. Аднак найбольш часта “маланка дзяржаўнага гневу” трапляла ў найвышэйшую кропку арганізацыі – яе кіраўніка Алеся Бяляцкага.