Хведар Нюнька: Неўязны на радзіму, бо адкрыта выступаю супраць рэжыму

2013 2013-02-12T14:20:58+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/khvedar-njunka.jpg
Хведар Нюнька

Хведар Нюнька

Кіраўнік Таварыства беларускай культуры ў Вільні не спадзяецца атрымаць адказ, чаму яму адмовілі ў візе ў Беларусь.

Сябра Прэзідыума Рады БНР, кіраўнік Таварыства беларускай культуры ў Вільні - легендарны Хведар Нюнька - даў інтэрв'ю «Салiдарнасцi».

Цяжка паверыць, што гэтаму моцнаму, рухомаму чалавеку з неверагодна жывымі вачыма ў гэтым годзе споўніцца 85. Фёдар Нюнька з 1943 года жыве ў Вільні, але застаўся беларусам. Дзякуючы яго намаганням у Вільні ўстаноўленыя помнікі на магілах беларускіх дзеячаў, адкрытыя мемарыяльныя дошкі Францыску Скарыну, Кастусю Каліноўскаму, Янку Купалу і іншым знакамітым суайчыннікам. У канцы мінулага года Хведару Нюньке адмовілі ў выдачы ўязной візы ў Беларусь.

- Некалькі дзён таму я сустракаўся з амбасадарам Беларусі ў Літве Дражыным, але мы з ім не размаўлялі. Гэта адбылося на адкрыцці мемарыяльнай дошкі Янку Купалу, - распавядае суразмоўца. - Аб'яднанне беларусаў свету «Бацькаўшчына» звярнулася ў Міністэрства замежных спраў, каб яны патлумачылі, чаму мне адмовілі ў візе. Я думаю, што адказу не будзе.

Сам Нюнька лічыць, што яго зрабілі неўязным на радзіму за тое, што ён адкрыта выступае супраць рэжыму і стаіць на пазіцыях радыкальных пераменаў, якія павінны адбыцца ў Беларусі, каб яна стала еўрапейскай краінай, а не ізгоем перад усім светам, як гэта адбываецца сёння.

- Па праўдзе, я не вельмі і хачу мець магчымасць ездзіць і глядзець на тое, што цяпер робіцца ў Беларусі, - кажа Хведар Нюнька. - Але гэта ненармальна, улічваючы, што 24 гады я працую толькі для Беларусі, для аднаўлення беларускай спадчыны ў Вільні. Але я не перажываю. Веру ў лепшую будучыню, хоць, вядома, сітуацыя ў Беларусі, як ніколі, небяспечная. Няма ўпэўненасці ў тым, што можна захаваць незалежнасць, свабоду пры тых адносінах, якія існуюць паміж Лукашэнкам і Пуціным. Я маю на ўвазе рэжым у Расеі, які па сутнасці ў нейкай ступені капіюе тое, што адбываецца ў Беларусі.

На жаль, рэжым у нашай краіне залежыць ад Расеі. Беларусы настолькі пасіўна сябе вядуць, настолькі яны запалоханыя... Пазняк правільна сказаў: «Што можа быць горш рабства? Толькі вайна. Але нават вайна - гэта лепшы варыянт, чым рабства». Колькі беларусаў пацярпелі за свае погляды, трапілі ў турмы, якія знаходзяцца пад наглядам міліцыі і КДБ. На акцыі ў іх падтрымку прыходзяць адзінкі. І гэта ў двухмільённым Менску, дзе павінны выходзіць дзесяткі тысяч! Гонару нам гэта не робіць. Атрымліваецца, што як народ, як нацыя мы знаходзімся на стадыі станаўлення.

 

Апошнія навіны

слухаць Радыё рацыя Міжнародная федэрацыя правоў чалавека Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка КАМУНІКАТ Грамадзкі вэб-архіў ВЫТОКІ Антидискриминационный центр АДЦ 'Мемориал' Prava-BY.info Беларускі Праўны Партал Межрегиональная правозащитная группа - Воронеж/Черноземье
Московская Хельсинкская группа
Молодежное Правозащитное Движение
amnesty international