Да сухотнікаў-галадоўшчыкаў у Наваельню наведаўся міністар

2008 2008-02-09T14:46:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be

«Мы ўжо ня сьпім у куртках»

У палатах стала цяплей і людзі ўжо ня сьпяць у куртках, як колькі тыдняў таму, распавяла пацыентка бальніцы Натальля Рагалевіч, адна з ініцыятарак нядаўняй галадоўкі. Часьцей стала зьяўляцца гарачая вада, час ад часу прыходзяць сантэхнікі парамантаваць стаякі.

«Лепш сталі і лячыць — закупілі даражэйшыя лекі» — кажа спн. Натальля. Па-ранейшаму ня радуе хворых харчаваньне — на вячэру дарослы чалавек, па сьведчаньнях пацыентаў, атрымлівае невялікую порцыю аўсянкі і тварагу. Можна замовіць прадукты ў шапіку на тэрыторыі бальніцы, але замову прывязуць толькі праз два дні. Два разы на тыдзень сюды прыяжджае аўталаўка. Акрамя крупаў і хлеба прывозіць гарэлку зь віном. Хто-ніхто з хворых гэтаму рады: а навошта цяпер за той плот выходзіць? Праўда пасьля скаргі іншых пацыентаў цяпер побач з аўталаўкай дзяжурыць міліцыянт.

«А вось садавіны якой купіць там немагчыма, дый увогуле вельмі бедны асартымэнт» — зазначаюць хворыя.

 

Высокі госьць

Нядаўна ў «Наваельню» наведаўся міністар аховы здароўя Васіль Жарко. Паводле словаў Натальлі Іванаўны, для хворых у гэты час зладзілі «ціхую гадзіну»: «Зачынілі выхад на вуліцу, а нам загадалі разысьціся па пакоях і не выходзіць у калідор». Міністра, кажа жанчына, адвялі ў палату, дзе ляжыць менавіта той кантынгент, пра які казаў галоўны лекар бальніцы: «І яны ні на што не скардзіліся, бо акрамя бальніцы ім няма куды пайсьці».

Прыяжджалі ў Наваельню і журналісты. Пусьцілі ня ўсіх. Карэспандэнты «Советской Белоруссии» патрапілі, але з хворымі не размаўлялі. Паводле пацыентаў, да іх журналісты не заходзілі, а наведаліся ў адміністрацыйны будынак ды сфатаграфавалі галоўнага лекара ў двары.

 

«Мы разумеем мясцовых»

«Кожны трэці пацыент сярод нас сапраўды не без граху, ёсьць і былыя вязьні, шмат хто любіць выпіць» — распавядае пацыентка бальніцы. Але, паводле яе словаў, далёка ня кожны з былых зьняволеных дазваляе сабе ўчынкі, якія маглі б угнявіць мясцовае насельніцтва. У «Наваельню» трапляюць і былыя вайскоўцы, і звычайныя пэнсіянэры, і моладзь. «Зь мясцовымі мы трымаем добрыя кантакты, сябруем, і яны нас разумеюць, і падтрымліваюць. А тыя, на каго месьцічы злуюцца, то такіх паўсюль шмат, ня толькі ў нашай бальніцы» — кажа спн. Натальля.

 

«Ад нас адгарадзіліся, як у турме»

«Збольшага стала лепш пасьля нашай галадоўкі, але галоўнае наша патрабаваньне ня выканалі — мы па-ранейшаму ня можам выйсьці за тэрыторыю на прагулку» — гаворыць Натальля Рагалевіч. Больш за тое — акрамя зьнешняга плоту зьявіўся яшчэ адзін — вакол адміністрацыйнага будынку. На тым новым плоце пачапілі шыльды з надпісам «Гаспадарчая зона. Уваход забаронены». Адчуваем сябе вязьнямі турмы, ходзім па дарожцы вакол будынку», - зазначае жанчына.

Для хворых магчымасьць выхаду за тэрыторыю, асабліва на прагулкі ў лес застаецца галоўным патрабаваньнем да адміністрацыі бальніцы. Галоўны лекар Мечыслаў Доўгаль застаецца на сваім.

«Паказвае нам нейкі загад, але ж мы ведаем, што бальніца нашая адкрытага тыпу» — скардзяцца хворыя. Па іх словах, частка пацыентаў зьбіраецца зьехаць адсюль. «Мне з мужам заявіў — калі нешта не задавальняе — едзьце лячыцца па месцы жыхарства, а ня скардзіцеся ў газэты ды начальству» — кажа Н. Рагалевіч. У адказ хворыя заявілі, што зробяць усё магчымае, каб атрымаць належныя ўмовы менавіта тут, дзе яны лечацца ўжо ня першы год.

Апошнія навіны

слухаць Радыё рацыя Міжнародная федэрацыя правоў чалавека Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка КАМУНІКАТ Грамадзкі вэб-архіў ВЫТОКІ Антидискриминационный центр АДЦ 'Мемориал' Prava-BY.info Беларускі Праўны Партал Межрегиональная правозащитная группа - Воронеж/Черноземье
Московская Хельсинкская группа
Молодежное Правозащитное Движение
amnesty international